ماجرای انتقال داعشیها به عراق
نعیم الخفاجی – تحلیلگر
رسانههای جهانی خبر انتقال هزاران تروریست جنایتکار، از قاتلان مردم عراق، از رهبران و اعضای داعش از سوریه به عراق را مخابره کردند، پس از آنکه تام باراک، نماینده ترامپ، با تسلیم مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) به نیروهای امیر سازمان القاعده، جولانی، موافقت کرد تا واقعیت جدیدی را در خاورمیانه به طور کلی و سوریه به طور خاص ترسیم کند.
فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) از آغاز آنچه “ماموریت جدید” نامید، با هدف انتقال صدها تن، به گفته آنها، از عناصر سازمان دولت اسلامی (داعش) که در شمال شرقی سوریه بازداشت شدهاند، به خاک عراق خبر داد. به گفته فرماندهی آمریکا، این عملیات در چارچوب تلاشها برای اطمینان از باقی ماندن تروریستها در تاسیسات بازداشت امن صورت میگیرد، با وجود اینکه رئیس بزرگ تروریستها به سوریه اعتراف کرده است.
مطمئناً، در سایه گسترش باندهای تکفیری حاکم بر دمشق به سمت مناطق تحت کنترل قسد، متحد سابق آمریکا، هدف گروههای تروریستی که در ارتش سوریه “آزادسازی تروریستها” نامیده میشوند، قرار گرفته است. نیروهای آمریکایی قبلاً عملیات انتقال جنایتکاران خطرناک را آغاز کردهاند. آیا آنها را بدون دخالت در عدم اعدام تروریستها به عراق تحویل میدهند؟ مطمئناً این تروریستها به عنوان اهرمی برای فشار بر دولت عراق مورد استفاده قرار میگیرند. رسانهها قبلاً گزارش دادهاند که نیروهای آمریکایی اولین محموله شامل ۱۵۰ بازداشتی را از یکی از مراکز بازداشت در استان حسکه به مقامات عراقی منتقل کردهاند. ممکن است تعداد آنها به ۷۵۰۰ داعشی در عراق برسد که صدها نفر از آنها از رهبران داعشی عراقی، افسران دستگاههای سرکوبگرانه نظام جنایتکار صدام، از قاتلان مردم عراق هستند.
شورای وزیران امنیت ملی عراق تصمیمی مبنی بر انتقال و محاکمه آنها در داخل عراق اتخاذ کرده است، به ویژه اینکه اکثر آنها عراقی هستند و تعداد زیادی از جنایاتی که مرتکب شدهاند در داخل خاک عراق رخ داده است. از نظر عملی، عراق میتواند این جنایتکاران را محاکمه کند. نباید فراموش کنیم که هنگامی که درگیریها بین باندهای جولانی که به دروغ در ارتش سوریه نامیده میشوند و نیروهای قسد رخ داد، هزاران تروریست از زندانها در رقه و دیرالزور آزاد شدند و فیلمهایی از جشن گرفتن تودههای عرب در کشورهای عربی برای آزادی آنچه که “اسیران مجاهد فرزندانشان” نامیدند، به نمایش گذاشته شد. حتی فیلمهایی از حامیان سازمان حماس در غزه در حالی که سرودهایی را در آزادی آنچه که “مجاهدان” از اسارت نیروهای قسد کُرد وابسته نامیدند، پخش شد.
جشن و پایکوبی تودههای عرب در آزادی تروریستها از زندان الشدادی، حقیقت عشق این تودهها به نیروهای تروریستی تکفیری را آشکار میسازد. سپاس فراوان از کسی که اینترنت را کشف کرد و در دسترس بشریت قرار داد. از طریق اینترنت بود که ما از همه چیزهایی که پنهان بود، آگاه شدیم.
آزادی هزاران تروریست در الشدادی، گواهی بر وجود یک بستر محلی است که از عناصر این سازمان در آن مناطق حمایت میکند. انتقال تروریستها به عراق باید با هدف دور کردن آنها از محیط حامیشان صورت گیرد. چه کسی تضمین میکند که به بازداشتگاه داعش برای آزادی آنها حمله نخواهد شد؟ کشورهایی هستند که از پذیرش تروریستهای خود امتناع میکنند. این کشورها باید برای تأمین غذای تروریستهایشان به عراق پول پرداخت کنند.
شبکه بیبیسی گزارش داد که بازداشتشدگان منتقل شده در اولین گروه که تحویل عراق داده شدند، به تعداد ۱۵۰ نفر، از رهبران درجه یک این سازمان هستند که ۸۰ نفر از آنها عراقی و بقیه از ملیتهای مختلف هستند. برخی از آنها در عراق به طور غیابی محکوم شدهاند.
به نقل از شبکه خبری رسمی العراقیه، شورای عالی قضایی عراق اعلام کرد که روند اقدامات قضایی در مورد کسانی که از طرف آمریکایی در شرق سوریه تحویل گرفته میشوند (و نه از طرف سوری) آغاز شده است. این شورا تأکید کرد که این اقدام مطابق با قانون اساسی عراق و قوانین جزایی نافذ و در نتیجه تحولات امنیتی اخیر در سوریه انجام میشود.
این شورا تأکید کرد که قوه قضاییه عراق با این متهمان در داخل موسسات اصلاحی متخصص رفتار خواهد کرد و بر مستندسازی آنچه “جرایم تروریستی” خوانده میشود، با هماهنگی مرکز ملی همکاری قضایی بینالمللی، متمرکز خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که هیچ متهمی از پاسخگویی فرار نکند.
همچنین این شورا تاکید کرد که همه بازداشتشدگان، صرفنظر از ملیت یا موقعیتشان در سازمان، تحت حاکمیت قوه قضاییه عراق خواهند بود و قوانین به طور جدی در مورد آنها اعمال خواهد شد، به گونهای که حقوق قربانیان تضمین و حاکمیت قانون تأیید شود.
اصل موضوع این است که دولت عراق ۷۵۰۰ داعشی را تحویل میگیرد که بخشی از آنها رهبران بعثی-داعشی عراقی و بخشی دیگر از ملیتهای عربی، اسلامی و جهانی هستند. عراق مبالغ هنگفتی را برای غذا دادن به آنها و فراهم کردن یک زندگی خوب برای این قاتلان خرج میکند. اگر فرض کنیم قوه قضاییه عراق حکم اعدام این قاتلان را صادر کند، آیا نخستوزیر میتواند حکم اعدام را اجرا کند یا رئیسجمهور قوانین حقوق بشر را امضا کرده است و از امضای آن امتناع میکند؟ و آیا آمریکا و کشورهای اروپایی به دولت عراق اجازه میدهند بدون اعمال فشار و باجخواهی برای مداخله در امور عراق و اجرای نقشههای خود، احکام قضایی عراق را اجرا کند؟ به نظر من، بهتر بود آنها را در سوریه رها میکردند، حتی اگر خطرشان برای عراقیها بیشتر بود، زیرا مقامات عراقی نمیتوانند احکام قضایی عراق را اجرا کنند و مردم عراق نمیتوانند حرف خود را در مورد این جنایتکاران بزنند.
اتفاقی که خواهد افتاد این است که این جنایتکاران در بهترین هتلها (و نه زندانها) اسکان داده میشوند و بهترین غذاها برایشان تهیه میشود و وسایل رفاهی برایشان فراهم میشود، بلکه حتی ساعتی را به خلوت میان این جنایتکاران و زنانشان اختصاص میدهند و شاید حتی دستمال کاغذی هم برای انجام عملیات در ساعت خلوت با زنانشان در اختیارشان قرار داده شود. باید بدون خجالت حرف حق را بزنیم. متاسفانه حال و روز فرزندان قربانیان تروریست از مردم عراق به جایی رسیده است که اعدام قاتلان پدرانشان یا آزادی آنها برایشان مهم نیست، زیرا سیاستمداران ساکت هستند. به همین دلیل، اکثریت مردم عراق به طور کلی و فرزندان قربانیان تروریسم از جامعه شیعه عراق به طور خاص، سردرگم شدهاند و انگار که این موضوع به آنها مربوط نیست. با خالصترین درودها و ارادتها.
