از خودروهای بمب گذاری شده تا هواپیماهای جنگی؛ وهابیتِ تروریستیِ عربستانی، پروژهی خونینش علیه عراق را تکمیل می کند…!!
غیث العبیدی — نماینده مرکز «تبیین» برای برنامه ریزی و مطالعات استراتژیک در بصره.
عرصه عراق از بامداد چهارشنبه ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ شاهد تشدید کیفی در ماهیت تجاوز خارجی بوده است، که با هدف قرار دادن مقرهای حشد شعبی در مناطق مختلف کشور با حملات هوایی متعدد نمایان شد؛ جایی که آمریکا و عربستان وهابی تروریستی مسئولیت آنها را در چارچوب آنچه «حملات مشترک» نامیده شد اعلام کردند. این اعلامیه تحولی خطرناک در ساختار درگیری جاری در عراق ایجاد می کند، زیرا از حالت ضرباتی که به طرف های ناشناس یا منفرد نسبت داده می شد، به حالت اتحاد تجاوزکارانه اعلام شده ای منتقل می شود که نهاد امنیتی رسمی ادغام شده در ساختار دولت عراق از سال ۲۰۱۶ را هدف قرار می دهد.
هدف قرار دادن حشد شعبی را نمی توان جدا از تروریسم سعودی وهابی تروریستی و خودروهای بمب گذاری شده و کمربندهای انفجاری، از زمان سقوط صدام حسین، خواند. مسیر آنها یکی است هرچند ابزارها متفاوتند؛ دیروز خودروهای بمب گذاری شده ای که بانک های فکری و مالی سعودی وهابی تروریستی تغذیه می کردند، جان هزاران عراقی را در بازارها، مساجد و مدارس می گرفتند، و امروز هواپیماهای جنگی و حملات مشترکی که مقرهای دولت عراق را هدف قرار می دهند؛ و هدف در هر دو حالت یکی است: ضربه زدن به ستون فقرات مقاومت عراق و بازگرداندن عراق به حالت هرج و مرج و وابستگی.
همچنین این تجاوز مشترک، حالت کینه مزمن سعودی وهابی تروریستی علیه عراق و مردمش را آشکار کرد؛ کینه ای انباشته که دهه هاست متوقف نشده است.
این کینه که پیشتر با حمایت از تروریسم و تکفیر تجلی یافت، امروز با خضوع کامل و تسلیم مطلق به اراده آمریکایی و اسرائیلی تجلی می کند؛ عربستان وهابی تروریستی که تصمیم و حاکمیتش را به واشنگتن و تل آویو فروخته، به ابزار اجرایی در پروژه هدف قرار دادن و تضعیف عراق تبدیل شده و از طریق مشارکت نظامی مستقیمش به دنبال انتقام از مردمی است که از خضوع سر باز زدند و از نیروی نظامی ای که پروژه های تقسیم و تروریسم را ناکام گذاشت.
این بستر در چارچوب کارزار گسترده تری امتداد می یابد که از ۲۰۰۳ تا همین لحظه ادامه دارد و با همان اهداف مرکزی اش: از هم پاشاندن نیرویی که داعش را شکست داد و هیبت دولت را بازگرداند، در چارچوب پروژه ای که هدفش تهی کردن عراق از هرگونه توان دفاعی ذاتی و تبدیل آن به عرصه ای باز برای تسویه حساب هاست.
مشارکت علنی طرف وهابی امروز، تاج گذاری آن مسیر است؛ از حمایت و تأمین مالی گروه های تکفیری تا مشارکت مستقیم در بمباران، تا عربستان وهابی تروریستی از نقش پنهان به نقش فعال در تجاوز به عراق منتقل شود. و این دولت عراق را در برابر یک تکلیف تاریخی مهم قرار می دهد؛ چراکه حاکمیت با بیانیه ها حفظ نمی شود، بلکه با تصمیم حاکمیتی ای حفظ می شود که حضور خارجی را پایان دهد، آسمان ها را تأمین کند و پوشش کامل را برای حشد شعبی به عنوان برجسته ترین ضامن امنیت و وحدت عراق فراهم کند.
ادامه این تجاوز بدون واکنش بازدارنده، به معنای ورود به مرحله هتک حرمت کامل خاک و آسمان عراق است.
