ایران پس از سید خامنهای؛ گذار از صبر راهبردی به پیروزی راهبردی
مؤید العلي
ایران از سال ۱۳۵۷ تا کنون مراحل مهم و سرنوشتسازی را پشت سر گذاشته است:
مرحله اول: پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی و تبدیل نظام حکومتی از سلطنتی مورد حمایت آمریکا به نظام جمهوری اسلامی، همراه با تثبیت پایههای دولت و قدرت از طریق نهادهای قانون اساسی، قضایی و غیره.
مرحله دوم: پس از رحلت امام خمینی در سال ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۲۰۲۶)؛ دورهای که با انتصاب سید علی خامنهای از سوی مجلس خبرگان رهبری به عنوان دومین رهبر انقلاب اسلامی آغاز شد. این مرحله، مرحله «تملک منابع قدرت» توسط جمهوری اسلامی از طریق ساخت توانمندیهای نظامی، تولید سامانههای موشکی پیشرفته، اتکا به جوانان و توجه به حوزههای علمی و فرهنگی بود.
این مرحله با «صبر راهبردی» در برابر تمام تلاشهای دشمنان برای ضربه زدن به جمهوری یا متوقف کردن پروژه هستهای آن و یا حمایت از مستضعفان و مقابله با مستکبران مشخص میشود. این صبر راهبردی ضعف نبوده، بلکه سیاست و راهبردی مؤثر بود که به ایران زمان کافی برای تملک منابع قدرت و اقتدار داد و در عین حال تلاشهای مکرر دشمن را در همه سطوح خنثی کرد.
مرحله سوم: مرحلهای که اکنون در آن زندگی میکنیم؛ مرحله پس از شهادت سید علی خامنهای. مرحلهای که جمهوری اسلامی در آن گام نهاد تا با استفاده از ابزارهای قدرت نظامی و سیاسی که در اختیار دارد، هیبت دشمن را بشکند و او را در منطقه خوار و زبون سازد. مرحلهای که دشمن را به التماس برای آتشبس واداشت تا راه فراری از مخمصه و بحران بزرگی که در آن گرفتار شده، بیابد.
مرحلهای که جمهوری اسلامی خود را به عنوان نیرویی مؤثر و توانا در سطح منطقه و جهان تحمیل کرد. ایران علاوه بر توان موشکی و نظامی خود، توانست از جغرافیا به عنوان سلاحی مؤثر در رویاروییها استفاده کند – و در اینجا منظور تنگه هرمز، مهمترین شریان انتقال انرژی در جهان است.
صرف نظر از نتیجه مذاکرات اسلامآباد یا احتمال بازگشت رویاروییهای نظامی، جمهوری اسلامی به رهبری سومین رهبر خود، سید مجتبی خامنهای، معادلات جدیدی در منطقه و جهان از نظر سیاسی، نظامی و اقتصادی ترسیم میکند و خود را به عنوان بازیگری اصلی در نظام نوین جهانی تحمیل مینماید، پس از آنکه نفوذ آمریکا در غرب آسیا و جهان تحلیل رفته و رو به افول است.
در اینجا، رهبری جدید جمهوری اسلامی با موفقیتی چشمگیر توانست «صبر راهبردی» را به «پیروزی راهبردی» تبدیل کند. این دستاورد ۴۷ سال کار و جهاد خالصانه در راه خداست.
