آلودگی هوای عراق؛ بحرانی ترکیبی از فعالیت انسانی و تغییرات زیستمحیطی
وبگاه شفقنا عربی
آلودگی هوای عراق را نمیتوان به یک علت واحد تقلیل داد، بلکه حاصل تداخل پیچیده بین انتشار آلایندههای صنعتی، حملونقل، ژنراتورها از یک سو، و عوامل زیستمحیطی مانند بیابانزایی و طوفانهای گردوغبار از سوی دیگر است.
علل آلودگی:
-
منابع انسانی: وسایل نقلیه قدیمی، ژنراتورهای محلی، سوزاندن زباله، پالایشگاهها، نیروگاهها، کارخانههای آجر و سیمان، و سوزاندن گاز همراه در میادین نفتی
-
منابع زیستمحیطی: طوفانهای گردوغبار، بیابانزایی، خشکسالی و کاهش پوشش گیاهی
تأثیرات بهداشتی:
فرح ایاد، متخصص بیماریهای تنفسی، میگوید ذرات ریز وارد دستگاه تنفسی شده و به عمق ریهها میرسند و باعث تحریک مجاری هوایی و التهابهای مکرر میشوند. این وضعیت با گذشت زمان به بیماریهای مزمن مانند آسم، برونشیت مزمن و بیماری انسدادی ریه تبدیل میشود.
آمار و شاخصها:
سيف الكرعاوی، پژوهشگر محیط زیست، میگوید میانگین سالانه آلودگی در عراق حدود ۱۰۷ (شاخص AQI) با غلظت ذرات PM2.5 معادل ۳۸.۱ میکروگرم در مترمکعب است. بغداد در سال ۲۰۲۴ میانگین سالانه ۴۰.۵ میکروگرم (معادل ۱۱۱ AQI) ثبت کرده است. در نوبتهای شدید، شاخص به ۱۸۵ در دسامبر ۲۰۲۵ و بالای ۱۵۰ در موجهای دیگر رسیده است.
واقعیت آلودگی روزمره:
نجوان علی، فعال محیط زیست، هشدار میدهد که آلودگی هوا در بغداد به «ابر سیاه» قابل مشاهده محدود نمیشود. خطرناکترین مؤلفههای آلودگی شامل ذرات ریز و گازهای نامرئی هستند که حتی در روزهای به ظاهر صاف نیز وجود دارند. آلودگی واقعی روزانه و مستمر از طریق اگزوز خودروها، ژنراتورها، کارخانهها و سوزاندن زباله ادامه دارد، حتی در غیاب هرگونه غبار یا غلظت قابل مشاهده.
