نسل جدید عراق، قُبح رواندرمانی و تراپیهای ذهنی را در این کشور شکسته است!
نگرش نسل جدید عراقی نسبت به درمان روانپزشکی در حال تغییر است و این امر دیگر مانند گذشته با شرم و پنهانکاری همراه نیست. افزایش فشارهای اقتصادی و اجتماعی و انباشت آثار جنگها و بحرانها، باعث شده است که جوانان بیشتری درمان روانی را به عنوان یک ضرورت بهداشتی بپذیرند. با وجود این تغییر نگرش، شکاف عمیقی بین نیاز گسترده به خدمات سلامت روان (با حدود ۳۰٪ از جمعیت ۴۰ میلیونی دارای اختلالات روانی) و امکانات محدود (چند صد روانپزشک) وجود دارد که مؤسساتی مانند بیمارستان ابن رشد با ارائه خدماتی همچون ۲۰ هزار ویزیت مشاورهای در نیمسال اول، تلاش میکنند آن را پر کنند. همچنین، رسانههای اجتماعی و آگاهیبخشی، اگرچه تأثیر مثبتی در پذیرش درمان داشتهاند، اما در عین حال خطر بزرگنمایی علائم را نیز به همراه دارند.
نکات کلیدی
- حدود ۳۰ درصد از عراقیها از اختلالات روانی با درجات متفاوت رنج میبرند، در حالی که تعداد روانپزشکان در این کشور با جمعیت بیش از چهل میلیون نفر، تنها به چند صد نفر میرسد.
- بنا به گزارش اجتماعی صوت العراق تجربه علی، جوان ۲۳ ساله، نشان میدهد که تصمیم به مراجعه به روانپزشک پس از ماهها اضطراب و بیخوابی گرفته شد و بهبودی پس از درمان، او را به صحبت آشکار در مورد تجربهاش تشویق کرد.
- زهرا با وسواس فکری-عملی دست و پنجه نرم میکرد و پذیرش بیماری و توصیه یک دوست، او را به سمت درمان روانپزشکی سوق داد که منجر به بهبود تدریجی شد.
- دکتر اسماعیل خزرجی، روانپزشک، تأکید میکند که جامعه نسبت به بیماریهای روانی آگاهتر شده و دیگر بسیاری از بیماران رنج خود را به ضعف ایمان یا کمتحملی نسبت نمیدهند.
- احمد عبدالله، پژوهشگر اجتماعی، معتقد است که نسلهای کامل عراقی در میان جنگها و خشونت بزرگ شدهاند که این امر، همراه با بیکاری و آینده نامعلوم، فشار روانی عمیقی بر جوانان ایجاد کرده است.
- به گفته دکتر مصطفی کمال، مدرس روانشناسی، رسانههای اجتماعی نقش مهمی در ترویج فرهنگ درمان روانی داشتهاند اما محتوای اغراقآمیز آنها نیز میتواند باعث افزایش اضطراب در مخاطبان شود.
- بیمارستان ابن رشد با بیش از ۱۵۰۰ بیمار روانی، خدمات رایگان ارائه میدهد و تنها در نیمه اول سال جاری، ۲۰ هزار مراجعه مشاورهای داشته است که نشاندهنده تقاضای بالا و فاصله با امکانات موجود است.
- با وجود کاهش انگ اجتماعی، هنوز در برخی محیطهای سنتی، مراجعه به روانپزشک نشانه “ضعف” یا “دیوانگی” تلقی میشود و وصمه اجتماعی همچنان قوی است.
