تانکهای الزیدی در برابر «پدران» متوقف شدند؛ و در ۳۰ سپتامبر، تمام دولت در بوته آزمون قرار میگیرد! پس از سفرهای واشنگتن و تهران چه رخ داد؟

تمیم الحسن
علی الزیدی کارزار مبارزه با فساد خود را با نمایشی شوکهکننده (ورود تانکها به منطقه سبز و وعده برخورد با همه فاسدان بدون خط قرمز) آغاز کرد. اما پس از حدود یک ماه، به نظر میرسد این کارزار به موانعی برخورد کرده است که در محاسبات اولیه او نبود.
برخورد با «خطوط قرمز»
بر اساس منابع مطلع، الزیدی قصد داشت پروندههای نخستوزیران پیشین را نیز بگشاید، اما با یک توافق نانوشته مواجه شد که او را از تعقیب «پدران فرآیند سیاسی» و رهبران ارشد بازمیدارد. به این ترتیب، «رویاهای الزیدی» با واقعیت برخورد کرد. او اکنون با دو خطر موازی روبروست: تهدید ترور (که دفتر او به آن اشاره کرده) و تهدید ساقط کردن دولت یا وادار کردن او به استعفا در صورت نزدیک شدن به این خطوط قرمز.
از واشنگتن تا تهران؛ تغییر مسیر کارزار
پس از سفر به واشنگتن، انتظار میرفت الزیدی با قدرت بیشتری به کارزار خود ادامه دهد، اما سفر دوم او به تهران، به گفته منابع، «رویاهای» او را نقش بر آب کرد. کارشناسان بر این باورند که کارزار مبارزه با فساد پس از این دو سفر به طور قابل توجهی کند شده است. علت اصلی این کندی، موانع داخلی و ترس رهبران سنتی از بازآرایی موازنه قدرت در صورت ادامه کارزار عنوان شده است. این کارزار عملاً به پرونده «عدنان الجمیلی» (معاون وزیر نفت) محدود شده است. این در حالی است که چارچوب هماهنگی نیز از دولت خواسته است تا همه فاسدان را (بدون تبعیض) تحت تعقیب قرار دهد، اما نگرانیهایی درباره تمرکز بر برخی چهرهها (مانند احمد اسدی) وجود دارد.
توقف در تهران و «فخ» ۳۰ سپتامبر
در تهران، الزیدی با مخالفت با بحث درباره سلاحهای سنگین و حملات به کردستان مواجه شد. در داخل نیز، گروههای مسلح ضربالاجل ۳۰ سپتامبر برای تحویل سلاح (همزمان با خروج ائتلاف) را «فخ» میدانند و به نظر نمیرسد به آن پایبند باشند. کارشناسان معتقدند که این تاریخ، آزمون بزرگی نه فقط برای الزیدی، بلکه برای کل دولت خواهد بود. در صورت عدم تحقق این اهداف، نخستوزیر با تصمیم دشواری درباره رویارویی یا عقبنشینی مواجه خواهد شد که هر دو گزینه هزینهبر هستند. برخی منابع حتی از احتمال ساقط شدن دولت یا استعفای الزیدی سخن میگویند و خطر ترور نیز همچنان وجود دارد. با توجه به احتمال بازگشت جنگ منطقهای، تحلیلگران بر این باورند که تفکیک گروههای مسلح (به دلیل ماهیت اعتقادی آنها) دشوار است و هنوز نشانهای از پیشرفت در مبارزه با فساد یا خلع سلاح دیده نمیشود.



